(Mk 2,1-12)
Gdy po pewnym czasie Jezus wrócił do Kafarnaum, posłyszeli, że jest w domu. Zebrało się tyle ludzi, że nawet przed drzwiami nie było miejsca, a On głosił im naukę. Wtem przyszli do Niego z paralitykiem, którego niosło czterech. Nie mogąc z powodu tłumu przynieść go do Niego, odkryli dach nad miejscem, gdzie Jezus się znajdował, i przez otwór spuścili łoże, na którym leżał paralityk. Jezus, widząc ich wiarę, rzekł do paralityka: Synu, odpuszczają ci się twoje grzechy. A siedziało tam kilku uczonych w Piśmie, którzy myśleli w sercach swoich: Czemu On tak mówi? On bluźni. Któż może odpuszczać grzechy, prócz jednego Boga? Jezus poznał zaraz w swym duchu, że tak myślą, i rzekł do nich: Czemu nurtują te myśli w waszych sercach? Cóż jest łatwiej: powiedzieć do paralityka: Odpuszczają ci się twoje grzechy, czy też powiedzieć: Wstań, weź swoje łoże i chodź? Otóż, żebyście wiedzieli, iż Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów - rzekł do paralityka: Mówię ci: Wstań, weź swoje łoże i idź do domu! On wstał, wziął zaraz swoje łoże i wyszedł na oczach wszystkich. Zdumieli się wszyscy i wielbili Boga mówiąc: Jeszcze nigdy nie widzieliśmy czegoś podobnego.
Środa Popielcowa
komentarz
Środa Popielcowa rozpoczyna okres czterdziestodniowego przygotowania do największej chrześcijańskiej uroczystości - Świąt Paschalnych. Wielki Post, bo tak nazywa się ten okres,
trwa do początku liturgii Mszy Wieczerzy Pańskiej sprawowanej w Wielki Czwartek.W Środę Popielcową - zgodnie z kanonami 1251-1252 Kodeksu Prawa Kanonicznego - obowiązuje wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych i post ścisły
(trzy posiłki w ciągu dnia, w tym tylko jeden - do syta).
Prawem o wstrzemięźliwości są związani wszyscy powyżej 14. roku życia, a prawem o poście - osoby pełnoletnie do rozpoczęcia 60. roku życia.
LITURGIA SŁOWA NA KAŻDY DZIEŃ
(kliknij w obrazek poniżej)
--------------------------------------------------------------
Do Jezusa przynoszą paralityka. Wydawałoby się, że jego główny problem to paraliż. Jednak Jezus nie zaczyna od tego, lecz mówi o odpuszczeniu grzechów. To jest tajemnica spotkania z Jezusem. Z jednej strony to paraliż tamtego człowieka skłonił innych do przyniesienia go do Jezusa. Lecz ich wiara przyniosła najpierw odpuszczenie grzechów paralityka. W spotkaniu z Jezusem na jaw wychodzą nasze prawdziwe problemy, rzeczy bardziej podstawowe, bardziej istotne. Owych czterech, którzy przynieśli chorego, nie musiało wcale wiedzieć o tym. Lecz ich wiara Jezusowi wystarcza, żeby zacząć działać. W ewangelicznej scenie zatem w zadziwiający sposób łączą się i wzajemnie na siebie wpływają następujące elementy: paraliż chorego, wiara czterech niosących go, spotkanie z Jezusem, Jego władza odpuszczania grzechów i uzdrawiania. Dla nas to zachęta do odważnego przychodzenia do Jezusa. W spotkaniu z Nim możemy poznać prawdę o nas samych, doświadczyć Jego uwalniającej łaski, możemy także innych Mu ofiarować, prosząc o to, czego najbardziej im potrzeba. Czy na modlitwie pozwalam Jezusowi, by odkrywał przede mną prawdę o mnie samym? Czy polecam Mu także potrzeby moich bliźnich, wstawiając się u Jezusa za nimi?
„Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię". Na znak naszego nawrócenia i pokuty przyjmiemy teraz popiół na nasze głowy. Jest to gest naszej pokory, bo jesteśmy słabymi ludźmi, a grzechy tak często odłączają nas od Boga. Jest to także znak naszej wiary, bo przecież jesteśmy słabi i grzeszni, a jednak Chrystus swoją mocą ten ludzki proch podniósł do godności dzieci Bożych. Chcemy przez pokutę wrócić do naszego Boga, bo tylko dzięki Niemu stajemy się mocni i święci, i On jeden nadaje sens naszej ludzkiej egzystencji.
Witaj na stronie parafii pw. Jana Chrzciciela
